محبوبه شب

X

محبوبه شب

تقدیم به آتش درونم


	دکتر شریعتی And how beautiful these three important things in life perspective Dr.Ali Shariati stated و چه زیبا این سه چیز مهم در زندگی از دیدگاه دکتر علی شریعتی بیان شده Do not rely on three things never به سه چیز هرگز تکیه نکن Pride غرور Lie دروغ Love عشق Gallop is human with pride انسان با غرور می تازد Be lost with telling lies با دروغ می بازد And dies with love و با عشق می میرد Happiness in our lives has three primary خوشبختی زندگی ما بر سه اصل است ExperienceYesterday تجربه از دیروز Use Today استفاده از امروز Hope Tomorrow امید به فردا Ruin our lives is the three principle تباهی زندگی ما نیز بر سه اصل است Regret Yesterday حسرت دیروز Waste Today اتلاف امروز Fear of Tomorrow ترس از فردا \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در چهارشنبه چهارم اسفند 1389 \|


	خدایا... می خواهم آنگونه زنده ام نگه داری که نشکند دلی از زنده بودنم و آنگونه مرا بمیرانی که کسی به وجد نیاید ازنبودنم \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در دوشنبه دوم اسفند 1389 \|


	غریب است غریب است دوست داشتن. عجیب تر از آن است دوست داشته شدن... وقتی می‌دانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ... ... و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛ به بازیش می‌گیریم هر چه او عاشق‌تر، ما سرخوش‌تر هر چه او دل نازک‌تر، ما بی رحم ‌تر. تقصیر از ما نیست؛ تمامیِ قصه هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شده‌اند... \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در یکشنبه یکم اسفند 1389 \|


	تو رو یادمه من کایت تو بودم تو نخ منو گرفتی تو منو پروندی تو به من لذت پرواز دادی و اون موقع که توی اوج بودم نخو ول کردی من حالا سرگردونم گم شدم توی هوا باد منو میزنه به درختا میخورم به تیکه سنگا اما هیچ وقت یادم نمیره که تو ... \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در چهارشنبه بیست و هفتم بهمن 1389 \|


	سخته چقدرسخته دلت بخوادسرتوبازبه دیواری تکیه بدی که یبارزیرآوارغرورش همه وجودت له شدچقدرسخته توخیالت ساعتهاباهاش حرفبزنی اماوقتی دیدیش هیچ چیزبجزسلام نتونی بگی چقدرسخته یکی رودوست داشته باشی ولی اون تورودوست نداشته باشه چقدرسخته یکی دوستت داشته باشه اماروش نشه بهت بگه وسختراینکه هم دیگررادوست داشته باشیدوبه هم نرسید \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در چهارشنبه بیست و هفتم بهمن 1389 \|


	حال آنکه می گوید زندگی گذشته است مرده آنهم که می گوید زندگی در راه است باخته زندگی اکنون است همین لحظه زندگی است. \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در پنجشنبه بیست و یکم بهمن 1389 \|


	عشق چشمانم را باز می کنم هیچ چیز نیست اوست که کنارم ایستاده ریشه های آن سالهاست در قلبم و این جوانه را هر روز با عشق آب می دهیم اما ترسانم از نشدن ها از سرمایی که نامش آینده است و از نابودیش پناهم اوست مگه نه خدا؟ بذار بماند او با من بدان که من تو را با آن می پرستم تو می دانی عشق پاکم را دوستش دارم چون تو هم داری من به یادت آه را بر روی غم حک میکنم تا بدانی انتظار دوست یعنی اوج عشق . \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در سه شنبه نوزدهم بهمن 1389 \|


	با تشکر از مریم عشق آلوچه نیست که بهش نمک بزنی، دختر همسایه نیست که بهش چشمک بزنی، غذا نیست که بهش ناخونک بزنی، رفیق نیست که بهش کلک بزنی. عشق مقدسه , باید جلوش زانو بزنی !! \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در دوشنبه هجدهم بهمن 1389 \|


	برگرد به یاد آرزوهایم سکوتی میکنم بالاتر از فریاد **** \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در چهارشنبه پنجم خرداد 1389 \|


	اما نشد گفتم فراموشت کنم اما نشد ازدیده بیرونت کنم اما نشد گفتم که من دیوانه ام بر گرد تو پروانه ام گشتم که مجنونت کنم اما نشد گفتم که بر صحرا شوم از عشق تو دریا شوم شاید که سیرابت کنم اما نشد گفتم که بی معنا شوم بر عالم معنا شوم شاید پشیمانت کنم اما نشد \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در چهارشنبه پنجم خرداد 1389 \|


	معرفت غم آمده غم آمده انگشت بر در میزند هرضربه انگشت او بر سینه خنجر میزند ای دوستان بی وفا از غم نیاموزید چرا غم با همه بیگانگی هر شب به من سر میزند \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در دوشنبه بیستم اردیبهشت 1389 \|


	من برگشتم دوستان \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در پنجشنبه نهم اردیبهشت 1389 \|


	شاید شايد آن روز كه سهراب نوشت : تا شقايق هست زندگي بايد كرد )) خبري از دل پر درد گل ياس نداشت بايد اينجور نوشت هر گلي هم باشي چه شقايق چه گل پيچك و ياس زندگي اجبارست \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387 \|


	برای تو \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در سه شنبه بیستم فروردین 1387 \|


	نمیدانم عشق را دوست میدارم بخاطر انتظارش پاییز را دوست میدارم بخاطر پاکیش سنگ را دوست میدارم بخاطر صبوریش و تو را دوست میدارم ولی نمیدانم چرا ؟ \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در سه شنبه بیستم فروردین 1387 \|


	بر خاک بر خاک بخواب نازنين،تختي نيست. آواره شدن ,حکايت سختي نيست. از پاکي اشکهاي خود فهميدم . لبخند هميشه راز خوشبختي نيست \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در جمعه دهم اسفند 1386 \|


	من تورا مبی بینم من تو را می بینم من تو را در تپش پنجره ها می بینم من تو را از پس آن جوی روان می بینم تو همانی هستی که پر از بارانی تو همه هستی منی می تو را می بینم پشت آن ابر سیاه \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 \|


	ولنتاین مبارک شاید زندگی آن جشنی نباشد، که آرزویش را داشتی اما حال که به آن دعوت شدی تا می توانی زیبا برقص \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 \|


	نمی دانم نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازند گلویم سوتکی باشد بدست طفلکی گستاخ و بازیگوش و او یک ریز و پی در پی دم گرم و خمودش را در گلویم سخت بفشارد و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد بدینسان بشکند دائم سکوت مرگبارم را... \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در دوشنبه هفدهم دی 1386 \|


	سوختم سوختم باران بزن شايد تو خاموشم کني شايد امشب سوزش اين زخم ها را کم کني آه باران من سراپاي وجودم آتش است پس بزن باران بزن شايد تو خاموشم کني \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در دوشنبه بیست و هشتم آبان 1386 \|


	با تشکر از محبوبه سكوت دردناك است . اما در سكوت است كه همه چيز شكل ميگيرد ودر زندگي ما لحظه هايي هست كه تنها كار ما بايد انتظار كشيدن باشد . درون هر چيز دراعماق هستي نيرويي هست كه چيزي را مي بيندوميشنود كه هنوز قادر به دركش نيستيم . هر ان چه امروز هستيم از سكوت ديروز زاده شده است 0. ما بس تواناتر از انيم كه مي انديشيم . لحظه هايي هست كه در انها يگانه راه اموختن به كار نبردن هيچ ابتكاري انجام ندادن هيچ كاري است . زيرا در اين لحظه هاي سكون بخش نهان وجود ما فعال است و مي اموزد...0 \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در یکشنبه پانزدهم مهر 1386 \|


	چه کنم يا الهي همه جا نام تو را با دل ديوانه ي خود نجوا كنان فرياد مي زنم همه شب وصال او را پيش چشمانم ترسيم ميكنم چه كنم؟گر نكنم گريه و زاري ؟ چه كنم گر همه شب از تو نخواهم برساني ، همه دنياي مرا پيش خدايش . گر تو را در همه جا ناله كنان ميخوانم ، به همه جاه و مقامت سوگند كه خودم ميدانم همه از دوري يارست ولي من چه كنم ؟ اگر از درد براي تو نگويم ؟ چه بگويم ؟همه ي خانه ي قلبم پر درد است كمكم كن كه دگر تاب ندارم دست اين كوچك دنيا به جزاز تو به كه بند است ؟ تو مكن با من همه كوچ \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در پنجشنبه دوازدهم مهر 1386 \|


	دل دل كه رنجيد از كسي خرسند كردن مشكل است شيشه بشكسته را پيوند كردن مشكل است كوه را با آن بزرگي ميتوان هموار كرد حرف ناهموار را هموار كردن مشكل است \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در سه شنبه سوم مهر 1386 \|


	خدایا خدایا دوزخم فردا ست چرا امروز میسوزم ؟ \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386 \|


	صبر کن صبر کن عشق زمین گیر شود ٬ بعد برو ! یـا دل از دیـدن تو ســیر شـود ٬ بعد برو ! تو اگر کوچ کنی بغض خــدا می شـکند صـبر کن گریه به زنجــیر شود ٬ بعد برو \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386 \|


	نگو نگـو بارگـران بودیـم و رفتیـم نگو نامهربان بودیـم و رفتـیم آخه اینها دلیل رفتنت نیست بگو با دیگران بودیم و رفتیم \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386 \|


	خسته ام در اشتیاق پرواز بی آسمان ترینم عمری به جرم بودن با خاک همنشینم نفرین به چشمهایم ـ این حفره های تاریک ـ آخر چگونه ای دور باید تو را ببینم؟! ای باغ سبز سیال ! آخر بگو چه می شد نزدیک تر بیایی تا گل ز تو بچینم ؟ در کوچه های تردید تنها رهایم آیا ... تقدیر بی تو بودن نقش است بر جبینم ؟ ای اشتیاق آبی ! با من بمان که عمری ست... در آرزوی پرواز بی آسمان ترینم ! \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در سه شنبه ششم شهریور 1386 \|


	احساس و یک ذره احساس محبت و عشق در وجودش نیست اوکه باید بخواند نمی فهمد عشق چیست ، شکستن یه قلب چه دردیست دردناک آری او که باید بخواند دیگر لایق این دفتر و نوشته های دلتنگیم نیست...... \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در سه شنبه ششم شهریور 1386 \|


	با من حرف بزن با من حرف بزن ، با من که شکسته تر از شاخه ها هستم من که سر گردان تر از ابرهای همین حوالی ام با من حرف بزن از گفته های نا گفته دلت،از اضطراب کوچه باغهای بی قراری از واهمه فرداهای تنهایی؛از اندوه لحظات بی کسی........ \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در شنبه بیست و هفتم مرداد 1386 \|


	روی برگ زندگی روی برگ زندگی دو خط زرد میکشم و چشم عاشق تو را که گریه کرد میکشم تو رفتی و بدون تو کسی نگفت با خودش که من بدون چشم تو چقدر درد میکشم *********** ****** ***** اما حال که امده ام تو کجایی انگاه چشم به راهی دشوار در انتظار لبخندی زیبا بودم تو کجا رفتی دلم برایت تنگ شده اس می ایم در اغوشم بگیر که اشکانت را بشمارم دوستت دارم \|+\| نوشته شده توسط مهرشاد در سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386 \|